Naast alle perikelen met Enexis is die onze aansluiting niet wil verzwaren naar 3 fasen(terwijl de hoofdzekering en 3 fasen al uitkomen in de gietijzeren hoofdzekeringskast) nu het volgende obstakel. De gemeentelijke vergunning voor zonnepanelen Groningen stad. Ik moet in mijn ogen een overdreven hoeveelheid informatie leveren voor een vergunning op een plat dak met opstaande gevel. Simpelweg niks te zien vanaf de straat. Verder een behoorlijke bedrag aan leges om het alleen al in behandeling te nemen. Vinden meer mensen het enorm lastig om te verduurzamen? Het voelt inmiddels als tegenwerken/ontmoediging.
Wijnand Mijnhardt Mijnhardt
Wijnand Mijnhardt Mijnhardt
Sterkte met het gevecht. Het zou mooi zijn als de Rijksdienst Cultureel Erfgoed zich sterk zou maken voor het verwijderen van alle overheidsbarrières voor goedwillende maar klem gezette eigenaren van monumenten.
postmes
postmes
Als goed is zou nu de tendens moeten zijn, dat alles wat verwijderbaar is aangebracht op een monument dat dit (liefst buiten zichtveld) mogen worden aangebracht op/ aan een monument. Dit mede met het oog op dat monumenten ook energiezuiniger moeten worden en liefst van gas af moeten. Mijn ervaring (in Maastricht) is het proberen met direct contact zoeken met de afdeling monumentenzorg van uw plaats en vragen of ze langs willen komen om de boel door te spreken. Veelal zal argument gebruikt worden dat ze dit niet doen. Hiertegenover zetten dat het zowel de gemeente als de eigenaar van een (rijks)monument onnodig veel tijd en geld kost om tot een eenduidige oplossing te komen. Probeer ze ook te laten voelen dat je hun expertise nodig hebt om tot een oplossing te komen. Gemiddeld zijn mensen gevoelig voor dat je hun kennis en kunde nodig hebt. En verder...... een hele lange adem en erg rustig blijven....
Egbert Hendriks
Egbert Hendriks
Zelfde situatie in Leiden... 10 jaar terug weliswaar, tegenwoordig gaat het iets beter. 2 jaar strijd moeten voeren moeten voren nota bene omdat de lokale historische vereniging tegen was. Die zouden juist moeten strijden voor bewoonbaar houden van monumenten. Afgelopen week wel redelijk soepel de vergunningaanvraag voor achterzetramen door welstand/erfgoed gekregen. Dat komt waarschijnlijk ook doordat ik voor de meest luxe variant had gekozen: dun profiel aluminium schuiframen, met de zelfde maatvoering als huidige schuiframen. Die kunnen dus gewoon open en kunnen ook uit het bevestigingsprofiel getild worden voor onderhoud. Ik laat de ramen in dezelfde kleur spuiten als de belegdelen. Maar deel je gevoel: verduurzaming van een monument is veel duurder en veel meer gedoe dan van een gewoon huis...
Reinier Verbeek
Reinier Verbeek
Het is zeker een probleem, en voor architekten een heel vervelende klus om zo een vergunningsaanvraag samen te stellen. Voelt als achteruitlopen of strafwerk. Natuurlijk is het werk voor gemeentes en opbrengsten in het laatje. Op verschillende plekken wordt er lobby gevoerd om dit makkelijker te maken, maar het blijft balanceren tussen behoud van erfgoed en de energietransitie. Naar mijn mening zijn zonnepanelen een noodzakelijkheid voor de energietransitie. Maar wel een tussenstap. Het is nu nodig om decentraal op te wekken waar het maar wil. Mara het is ook nu erop, over 25 jaar gaan ze er weer af en blijven er een paar schroefgaatjes over. En ondertussen dragen ze bij tot het behoud van het pand. Geen behoud zonder gebruik. We kunne niet wachten op de oplossingen van over 25 jaar en in de tussentijd niks doen en ons bezig houden met misinterpretatie van regels om een monument te behouden. En bij monumenten denken dat het zo moet blijven als vroeger. Vroeger zaten ze niet in de kou bij tochtige schuiframen, zodat de bediendes de hele tijd heen en weer moesten lopen met kolenkitten dor de woonkamer. Vroeger waren de schuiframen tochtdicht met knellatten en schuifvilt. En zaten er buiten luiken voor en binnen dikke gordijnen. Als we alle schuiframen zouden uitrusten met de moderne varianten daarvan waren we al een stuk verder, maar u raadt het al ook daar is vergunning voor nodig en die wordt soms zelfs afgewezen. Volgende stap overal vacuumglas vergunningsvrij in monumenten (zoasl vroeger ook een tijdje het geval was met gewoon dubbel glas in monumenten) mits je de details niet veranderde. De vooruitgang komt voor monumenten soms als laatste, terwijl ze in het kader van hun waarde juist vooraan zouden moeten staan. Reinier, herbestemmingsarchitekt
Bernard Vercouteren van den Berge
Bernard Vercouteren van den Berge
In Middelburg zijn verduurzamingen aan monumenten vrij van bouwleges om de schijnbare rechtsongelijkheid met woningen buiten beschermd stadsgezicht die geen belemmeringen qua regelgeving hebben. Toch een mooie geste voor monumentenbewoners die willen verduurzamen.

inloggen of registreren om te reageren.