Beste allemaal, We wonen sinds anderhalf jaar in een monumentaal pand dat zo’n 20 jaar geleden volledig is gerestaureerd. Destijds is het gebouw ook (met vergunning) dampdicht geïsoleerd. Vanaf het begin merkten we veel tocht langs stopcontacten en aansluitingen van wanden, muren en dak. Ook trad er condensatie op bij die kieren. Daarom heb ik besloten om alles grondig te onderzoeken. Beginnend op de eerste verdieping bij de slaapkamers. Na het verwijderen van de gipsplaten bleek dat de stopcontacten direct op de buitenmuur waren gemonteerd, zonder enige vorm van dampdichting. Hetzelfde gold voor de aansluitingen rondom muren en plafonds. Ik heb de isolatie en voorzetwandopbouw verwijderd en alles opnieuw dampdicht aangebracht volgens de juiste principes. Al het leidingwerk ligt nu in een aparte leidingspouw, in plaats van achter de isolatie. Ook heb ik alle doorvoeren en perforaties in de dampdichte laag (zoals bij balken) zorgvuldig afgewerkt met membranen. Om de resultaten te kunnen volgen, heb ik draadloze meetapparatuur geplaatst achter de wanden, in een kleine luchtspouw. Twee van de muren laten een heel stabiele luchtvochtigheid zien binnen de gewenste range. Eén wand geeft echter problemen: de ruimte achter de topgevel vertoont veel te hoge vochtigheidswaarden. Deze gevel bestaat uit een steensmuur met pleisterlaag, en bij regen is duidelijk te zien dat de muur donker verkleurt en veel vocht opneemt. De gevel ligt bovendien op het zuiden, dus mijn vermoeden is dat het hier om regendoorslag gaat. Ventilatie in de luchtspouw is niet mogelijk, omdat er geen open stootvoegen aanwezig zijn. De enige oplossing die ik nu nog zie, is het impregneren van de pleisterlaag, in de hoop daarmee de vochtopname te beperken en de luchtvochtigheid op een acceptabel niveau te krijgen en de balkkoppen in deze wand te beschermen. Heeft iemand ervaring met een vergelijkbare situatie of tips over hoe dit het beste kan worden aangepakt? Alle inzichten of praktijkervaringen zijn welkom! Alvast dank